Blanco

Ik zie een blanco pagina
volledig onbeschreven
En wat er straks ook komt te staan
dat is 'm om het even

Vol vertrouwen ligt het daar
te wachten op wat komt
Zonder oordeel is het klaar
waardoor twijfel verstomt

De pen ligt al dicht bij mijn hand
ik aarzel nog heel even
Dan zet ik alles aan de kant
en verwelkom mijn nieuwe leven!

Excuus

Ben op zoek naar inspiratie
meestal komt dat wel vanzelf
Nu bespeur ik slechts frustratie
't Maakt niet uit hoe diep ik delf

Flarden zinnen komen boven
en verdwijnen dan weer in de nacht
Was er bijna in gaan geloven
had er teveel van verwacht

Het is de schuld van het seizoen
dat staart je dagelijks somber aan
Ik kan er toch niet meer aan doen
dan elke dag voorbij zien gaan

Zelfs de sterren en de maan
spannen samen tegen mij
Als ze anders hadden gestaan
ging dit gezeur gewoon voorbij

Dan had ik nu iets moois geschreven
over winter en gezelligheid
Regen zou ik dan beleven
als een natte bijkomstigheid

Terugkijkend zie ik opeens daar
de reden van al dat gemok
't Excuus ligt hier pal voor me klaar:
ik heb gewoon een writers block!

De Kerstman

Dit is het verhaal van de enige echte
De Kerstman en vaak ook wel Santa genoemd
Hij maakt dan ook aanspraak op enige rechten
Tenslotte is hij toch best wereldberoemd

Je denkt ach die Kerstman die ken ik nou wel
Maar geloof me dat is echt niet waar
Die vrolijke dikkerd is slechts kinderspel
De waarheid is anders en raar

Want denk je aan Kerstmis dan zie je zijn hoofd
Een witte baard met rode wangen
Hij is altijd blij, dat is wat men gelooft
Zij buik verraadt vele kerstgangen

In feite is hij best diep gefrustreerd
En klaagt hij heel stiekem als niemand ‘t ziet
Hij voelt zich al jaren ondergewaardeerd
Maar dat hardop zeggen – dat durft ‘ie toch niet

Hij zou willen roepen heel hoog uit de lucht:
“Lancering bijzonder? Nou ‘k dacht het toch niet
Ik heb elk jaar zo’n raketsnelle vlucht
Geen mens die dat natuurlijk ooit ziet!

Ik vlieg rond de wereld met m’n volle slee
Na 2 dagen is men mij weer vergeten
Een ruimtepak heb IK niet nodig, o nee
Dat is voor watjes moet je maar weten!

En die mensen daar benee'
Die hebben nu wijn en vast heel veel kalkoen
Terwijl ik zo ploeterend op m’n slee
Het met een snel broodje deerburger moet doen!”

Z’n elfen zijn het best wel zat
Elk jaar weer die zelfde klaagzang
Ze hebben het nu echt wel gehad
Want zo duurt Kerst wel heel erg lang

Dus wat hebben zij nu laatst gedaan:
Ze sleepten hem ’s nachts uit z’n bed
Nog voor hij wakker op kon staan
Werd hij bruut in z’n eigen slee gezet

De slee met Comet als de leider voorop
Vloog naar een stil eiland ver weg in de zon
De kerstman werd zonder pardon gedropt
Zodat hij hardop klagen kon

"Je stuurt maar een email of een SMS
Als je je werk zonder zeuren kunt doen!”
Zo sprak heel bestraffend zijn Elf nr. 6
En was weer snel vertrokken toen

De Kerstman verbluft van zo’n brutaliteit
Wist eventjes niets meer te zeggen
Toen accepteerde hij het voldongen feit
En ging zuchtend een handdoekje neerleggen

Zo lag hij te peinzen wat er was gebeurd
en hoe het zo ooit was begonnen
Maar snel zei hij : "Kom, nu niet langer getreurd
Eindelijk kan ik eens gaan zonnen!
Geen gestress en geen gedoe
Ik was echt aan vakantie toe!"

Maar de berichten die hem bereikten
Via allerlei slinkse wegen
Lieten zien hoe ver z’n invloed reikte
Dat viel ‘m toch wel even tegen

De geruchten van zijn gedwongen vertrek
Waren de wereld al over gegaan
Mensen verklaarden hem voor gek
Het kwam in alle kranten te staan

De speelgoedwinkels gingen staken
Bakkers bakten geen kerstbrood meer
Alles om duidelijk te maken
Kerst moet er zijn toch - telkens weer

Geen kerstfeest zonder kerstman
Zeiden velen heel beslist
De kinderen snapten er niks van
Hij werd dus toch wel erg gemist....

De Kerstman viel bijna van z'n kruk
Door al die verontrustende berichten
Hij was perplex en van z’n stuk
En begon langzamerhand te zwichten

"Misschien valt ’t allemaal wel mee
Wat zat ik toch te klagen!"
Vervolgens belde hij heel gedwee
Elf nr. 6 om vergeving te vragen

Het allerlaatste Kerstgerucht
Is dat er een slee is gesignaleerd
Dus als je 'm ziet vannacht in de lucht
Dan heeft de Kerstman z'n lesje geleerd!

Fijne Kerstdagen!!

Superheld

Ik zou zo graag eens even
Echt - dat lijkt me superfijn
Spannende avonturen beleven
Door een dagje held te zijn

Zonder angst met heldenmoed
mensen redden uit een brand
Iedereen vindt me supergoed
en dan kom ik in de krant!

Een schip in nood bij storm op zee
Breng ik aan land met superkracht
Ik trek ook gelijk de zon weer mee
Echt wie had dat nou gedacht!

Vanochtend heb ik geprobeerd,
'k zat bovenop de kast te wachten,
te vliegen - maar het ging verkeerd
ik mis nog wel wat superkrachten

Dus moet ik zelf maar iets verzinnen
waarmee ik dapper durf te zijn
Wie weet waarmee je kunt beginnen
waardoor je zelf de held kunt zijn?

Gedichtje gemaakt voor de kinderen van groep 4 t/m 8 n.a.v. de Kinderboekenweek 2011 thema Superheld - over dapper durven zijn

Smoesje

Tussen alle campingliedjes
alles vrolijk en keihard
Klinken kleine peuterverdrietjes
die zijn het nu al helemaal zat

Papa kan 't bijna niet verbergen
Zijn kind troost hij zeer opgelucht
Zat zich ooooh-de-hoki-poki te erg'ren
Gebruikt die traantjes nu voor zijn vlucht

Even weg van Miniclubjes
Koos Kids en Kinderdiscolol
Snelle hippe Supermanhupjes
In-uit-knie-arm-rol-rol-rol

''Kom, dan gaan we lekker terug
papa is aan een biertje toe"
"Zo," fronst mama, "dat is vlug..."
"Ach ja, ons menneke werd al moe..."

Inspiratie

Ik zie wat lege witte vellen
en een pen ligt voor me klaar
Wil nu iets rijmends gaan vertellen
wat, oh wat - wist ik het maar

Voel de inspiratie komen
Neem het veel te serieus
Kan het zelfs ook in m'n dromen
Het gaat prima - maar niet heus

Lopend ben ik nu aan 't tikken
Op m'n wit-met-roze mobiel
Wolken laten me niet stikken
Voel me wel wat infantiel

Regen kan me nu niet deren
Bliksemflitsen evenmin
Tijd om weer huiswaarts te keren
Maar 'k zit er net zo lekker in!

Hartelijk welkom inspiratie
Heb heel trouw op je gewacht
Zocht zo lang naar motivatie
Dus je kwam weer onverwacht

Oppad

Tussen twee wegen in verborgen
ligt het Kortenhoefse Oppad
Waar men elke zondagmorgen
de weg richting de kerk betrad

Kilometers drassig lopen
in je beste jurk of pak
Ondertussen dan maar hopen
dat er geen distel in je kuiten stak

Soppend in het natte gras
zachtjes verend op het veen
Vertraag je ongemerkt je pas
en kijk toch even om je heen

De snelweg klinkt als ver geruis
Een koekoek kun je hier goed horen
Stilte hoort hier helemaal thuis
Niets kan de rust nu nog verstoren

In dit ongerepte moerasbos
kronkelen kreekjes rond berken en lissen
Hier gooit de natuur haar remmen los
Sta dus stil om niets te missen

Golvend als een paarse zee
Net een schilderij zo mooi
Waaien sprieten windje mee
Zo toont het Pad haar zomertooi

Tot slot een tunnel van wilg en haag
wie heeft dat zo kunnen verzinnen
Dus als je nog pure natuur zoekt vandaag
dan moet je bij 't Oppad beginnen

Ochtend

Rijdend over stille wegen
op m'n ouwe opoefiets
Kom ik soms wel mensen tegen
's Ochtends vroeg vaak echter niets

Een paar koeien staan te grazen
in de groen bedauwde wei
Witte zwaan staat fel te blazen
want ik fiets te dicht voorbij

Mist omhult eenzame bomen
zilverachtig in wit licht
Net alsof ze staan te dromen
takken speels omhoog gericht

Ik kan niets mooiers nu verzinnen
wat dit overtreffen kan
Je dag zo rustig te beginnen
daar geniet ik steeds weer van

Handstand

Vreugde fladdert door je lijf
je moet jezelf bedwingen
om als 'n lammetje in de wei
dartel heen en weer te springen

Je maakt een handstand van geluk
tegen die beschaafde muur
De dag kan voor jou niet meer stuk
al is 't geluk van korte duur

Bedenk dat acrobatische toeren
tegen een deur je meestal vloeren

Tevreden

Verwachtingen uit eigen geest
teleurstellen toch vaak het meest
Als je stopt met mensen kneden
wordt je hart pas echt tevreden

Anne Frank Boom

De Boom brak, niet door
een granaat, zaag of ziekte
hij was gewoon oud

Modellen

Het begint er op te lijken
dat ze niet boos van de honger kijken
Maar modellen die chagrijnig paraderen
moeten gewoon het lachen nog leren

De Octopus

Er was eens een Duitse octopus
Die voorspelde correct elke WK-klus
Maar voor Nederland-Spanje
Keerde hij zich tegen Oranje
Da’s voor hem het einde dus


Overleden na een kort maar gelukkig leven op 25 oktober 2010

Mode

“k Weet niet altijd waar ik sta
Of hoe ik moet beginnen
Feit is dat ik voor tiptop ga
Al moet ik lang verzinnen

Wordt het groen vandaag of wit
Zeker niet dat sombere zwart
Want als ik ergens dan mee zit
Maakt me dat juist meer verward

Bruin dat gaat toch snel vervelen
Geel of paars staat me niet goed
Blauw kan zich heel goed verdelen
Roze geeft een mooie gloed

Of een mix van felle kleuren
Dan ben ik heerlijk origineel
Wat kan mij dan nog gebeuren
Al zie je dat toch best wel veel

Grijs zul je mij niet zien dragen
Dat is zo zwijgend saai en grauw
Oranje durf ik wel te wagen
Nu dan wel met rood wit blauw

’t Moet wel bij m’n schoenen passen
Anders loop ik echt voor paal
Zeker met die Prada tassen
Design betaal je - heel normaal”

Ach hoe zwaar is toch het leven
Van een doorsnee Gooische vrouw
Elders zou men alles geven
Voor een stukje rijk van jou

Vaarwel

Dit is geëindigd zoals het begon
Met een simpel en open gedicht
Ik wou dat hij het nog lezen kon
't Is speciaal aan hem gericht

Vele verhalen over en weer
Vonden elkaar via Internet
Bijzonder, leerzaam en elke keer
Werd email in vriendschap omgezet

Zijn bijnaam daar was Grote Boer
Vanwege z’n kracht en leven
Hij vond dat eigenlijk best wel stoer
Ik kon hem geen ongelijk geven

Met humor en ook wel eigenwijs
Kritisch en vol genegenheid
Heeft hij wachtend op z’n laatste reis
Zich berustend hier op voorbereid

Hoe kun je een omhelzing geven
Als je niet binnen handbereik bent
Maar alles wel is opgeschreven
En daarom veel van iemand kent

Wat moet je tegen iemand zeggen
Die je nog nooit hebt ontmoet
Hoe is een afscheid uit te leggen
Als je alles via email doet?

Zijn tijd kwam helaas toch nog best erg snel
Zoals hij het zelf had verwacht
Ik zeg u bedankt en dan nu toch : vaarwel
Dag Bigie Buru, rust vredig en zacht




Ter nagedachtenis aan Johann Wolfram uit Suriname, veel te vroeg overleden op 75-jarige leeftijd, 2 juni 2010.

Ruben

Arme jongen, nog zo klein
En dan al zo alleen
Verwarring, angstig, overal pijn
Zoveel vreemden om je heen

Er was iets heel erg mis gegaan
Je wist alleen niet meer wat
Niemand kon jouw taal verstaan
“Holland” zei je - slim was dat

Totaal onwetend van reacties
En de missie van journalisten
Herinnerde je slechts fracties
Van wat anderen direct al wisten

Nu ben je thuis in eigen land
Omarmd door familieleden
Zij nemen je nu bij de hand
Leren leven met het heden

Heel veel sterkte kleine vent
Wat moet dat moeilijk zijn
Want hoewel je al 9 jaar bent
Ben je voor dit verlies nog veel te klein

Opvallend bijzonder

Een vergeet-me-nietje uit Amstelveen
Voelde zich vaak opvallend alleen
Verhuisd naar narcissen
Was het niet meer te missen
Zo blauw als hij was er nu nog maar één

Ooievaars' miskoop

Een ooievaar viel laatst slecht op z’n gemak
Met z’n Internetaankoop bijna van het dak
Hij had besteld bij Telsell TV:
Drie baby's voor de prijs van twee
Helaas vond hij nu een kat in de zak

Internet

Wat regels over een grijs verleden
Met humor zomaar iets verteld
Bracht geschiedenis naar het heden
Kwam mijn computer binnengesneld

Reactie werd op mail gezet
Uit een land ver over zee
Dankzij vernuftig Internet
Telde afstand niet meer mee

Het ene moment zit je te proberen
Je door saai werk heen te slaan
Dan ben je opeens in tropische sferen
Zie je mensen door het oerwoud gaan

Je hoort de vogels bij het meer
Ruikt de roze knoflookpracht
Verhalen bereiken telkens weer
Mijn kleine landje in de nacht

Ik zie m’n opa ver daarboven
Met glinsterogen van plezier
Hij zou ’t vast niet helemaal geloven
Zijn leven bracht historie hier


Een email contact wat uitgroeide van het uitwisselen van koetjes & kalfjes tot geschiedenislessen over Suriname en indrukwekkende levensverhalen

Vuilnis

We zijn zo braaf in afval scheiden
Plastic, papier, GFT
Maar als vuilnismannen niet meer rijden
Doen we domweg niet meer mee

Kleine moeite: afval tassen
Vullen met je eigen zooi
Je hoeft geen stappen aan te passen
Blijft de buurt ook langer mooi

Vol begrip waar ’t over gaat
Gaat men feesten in de stad
Eigen troep gooi je op straat
“Meenemen – echt hoor, dacht je dat?

Morgen wordt het toch gedaan
Niemand die het nu nog ziet”
Zo blijft het dagen stinkend staan
“Nou da's mijn probleem toch niet?”

Beschaamd na zulke rotzooidagen
Over dit ‘volwassen’ gedrag
Hoor ik m’n jongste verbaasd vragen
Of dat echt nou zomaar mag...